wis sauntara wektu aku nglembara ninggalake yojo. samsaya suwi ta tinggal lemah banyuku samsaya akeh wong2 kang pindah ing yojo. bocah2 pd ngangsu kawruh ing sekolah lan ing papan uripe kanggo sinau trapsila. bocah-bocah pada wegah lulus kuliah cepet, pada krasan urip ing yojo, ngebak2i yojo. sajabane gemah ripah uga adem ayem. aku kangen ngrasakake yojo koyo 5 taun kepungkur, mula bukane aku nglurug ing jakarta tekan saiki. yojo kang endah peni lan durung kakehan polusi amarga kendaraan ora pating sliwer.
kangen swaraning drumband setan ing wayah isuk lan maghrib, swaraning angop munyuk2 lan macan mbiroloka (omahku cedak bonbin je) pu gempu gempu gempuuuuuu, kangen ndelok gambar templek aeng2 ing bamper motor cah2 yojo... asli... stiker-e lucu2..., kangen ndelok cah2 pacaran pada seragam... suwer... mung ing kutho yojo sing akeh aku nemu poro sarimbit sing kaos, helm, tutup rai, utawa kaos kaki-ne pada diseragamke. terus.... poro mahasiswi kang nitih sepeda montor lanang, ayu, sekel, tumpakane tiger... very2 exotic (jare alm. raffles :D :D ) jaaannnn... iki mung ana ing yojo. aku rung tau ndelok poro mahasiswi ing jakarta podo nitih montor lanang.
seminggu kepungkur aku mulih yojo, dina minggu golek fotokopi ing saudegan gejayan amarga ing saudege omah ora ono kang bukak, anggonku goleki papan fotokopi kudu mandegke montor. nyawang ndangak kiwa tengen endi kang ono fotokopi. jaaaannnn.... gejayan saiki wis kemproh kakehan papan baliho kanggo iklan usaha. ndadak nyilakke endi kang ono fotokopi. rumangsaku 5 taun kepungkur isih resik soko papan reklame/iklan. byuh-byuh-byuh.... gejayan sing tau cidro jaman ontran2 reformasi wis dadi kutho cilik mandiri ing yojo. negara dalam negara.
bengine aku menyang teh poci pakalaman, anggonku mrono seko arah lor ngliwati gang cilik, nyabrang nyemplung jalan hardjono sakwetan puro pakualaman. panemuku, kuwi sawijining dalan kang tanpa owah wiwit jaman biyen. kahanane sepi nglangut ing bengi jam pitunan.
sanak kadang poro sedulur kabeh, nuwun sewu anggonku nulis ngagem boso jawi amarga aku nembe nandang kangen marang djaka lodang, kalawarti mardika basa jawi. opo majalah iku isih gesang.... ????
heaven knows.
::::: memento mori :::::
terjemahan kopimorning :p
tixoez ngangkring @ 15 Dec 2004 | 21:28:41
sebelumnya maaf karena kelancangan saya menerjemahkan postingan ini tanpa minta ijin penulis.
mungkin dengan ini, yang ngga paham dengan bahasa jawa bisa jadi paham dengan apa yang ditulis oleh mbak kopimorning:
udah cukup lama aku mengembara meninggalkan yogya. semakin lama setelah saya tinggal tanahairku, semakin banyak orang2 yang pindah ke yogya. anak2 belajar di sekolah dan tepat hidup untuk belajar sopan santun. anak2 ngga mau cepat2 lulus kuliah, karena mereka betah hidup di yogya, menuh2i yogya. selain subur juga damai. saya kangen merasakan yogya seperti 5 tahun yang lalu, sebelum saya pergi ke jakarta sampai sekarang. jogja yang indah dan belum banyak polusi karena kendaraan hilir mudik.
kangen suara drumband setan di pagi hari dan saat magrib (ini cerita turun temurun dari nenek dahulu .. katanya bekas suara drumband pasukan belanda yang terbunuh), suara monyet2 menguap dan macan di gembiraloka (kebun binatang di yogya) pu gempu gempu gempuuuuuu (suara monyet versi mbak kopimorning), kangen melihat anak2 pacaran berseragam. sungguh .. cuma di kota yogya banyak kutemui pasangan yang kaos, helm, tutup muka, atau kaos kakinya disamakan (maksutnya si cow sama cew memakai kaos, helm, tutup muka, atau kaos kakinya yang sama)
terus .. para mahasiswi yang mengendarai sepeda motor cowok (sepeda motor yang ada tangkinya seperti tiger, GL pro, dll), cantik, montok, mengendarai tiger .. very2 exotic (jare alm. raffles :D :D ). jaaannn (suatu istilah untuk keheranan) .. ini cuman ada di yogya. saya belom pernah melihat mahasiswi di jakarta yang mengendarai motor cowok.
seminggu yang lalu saya pulang ke yogya. hari minggu mencari fotokopi di sekitar gejayan sebab di sekitar rumah ngga ada yang buka, dalam mencari tempat fotokopi saya harus melihat motor (mungkin maksutnya harus hati2 dalam mengendarai motor), melihat kiri kanan di mana yang ada fotokopi. jaaaannn .. gejayan sekarang dah semrawut kebanyakan papan baliho untuk iklan usaha. harus cermat di mana yang ada fotokopi. setauku 5 tahun yang lalu masih bersih dari papan reklame/iklan. byuh-byuh-byuh .. (suatu istilah menandakan heran). gejayan yang pernah rusuh/hancur jaman kekacauan reformasi sudah menjadi kota kecil yang mandiri di yogya. negara dalam negara.
malamnya aku ke teh poci pakualaman, untuk ke sana aku dari arah utara melewati gang kecil, menyebrang trus ke jalan hardjono sebelah timurnya puro pakualaman. setauku, itu merupakan jalan yang tidak berubah dari jaman dulu. keadaannya sunyi senyap di malam jam tujuh-an.
saudara saudara sekalian, maaf jika saya menulis pakai bahasa jawa sebab saya sedang merasa rindu dengan djaka lodang, majalah bahasa jawa. apa majalah itu masih hidup ???
heaven knows.
cct: yang dicetak miring adalah komentar dari tukang alih bahasa, yaitu tixoez !!! selanjutnya, bila ada postingan dalam bahasa jawa, sdr. tixoez akan segera menerjemahkan. terima kasih :D
***** www.franz-tik.us *****
Joko lodhang ROCKS !
andriw ngangkring @ 17 Dec 2004 | 08:39:25
1. Joko Lodhang masih ada, beberapa teman saya di yk adalah pelanggan setia (suer!). Bagi yang belum tau, Joko Lodhang adalah majalah bahasa jawa yang isinya macem-macem, mulai dari berita, cerita-cerita serem (jagading lelembut), cerbung (hiks, kadang agak2 ngeres2 gitu deh), cerita-cerita lucu, pelajaran bahasa jawa, komik, dan cerita semacam Nah Ini dia dalam bahasa jawa.
2. Mbak kopimorning omahe mesti cerak2 gedongkuning, ya. Hehehe, saya juga deket2 situ. Sampe sekarang juga masih kedengaran kok, suara siamang dan singa di gembiraloka. Dan juga masih jgua kedengaran suara dramben sayup2 di malem hari menjelang subuh (sekitar jam 2an).